Εκστρατεία για την διδασκαλία αρχαίων ελληνικών και λατινικών στα βρετανικά σχολεία

Εκστρατεία για την επιστροφή των αρχαίων ελληνικών και των λατινικών στα βρετανικά σχολεία, ξεκίνησαν συγγραφείς, ηθοποιοί και ιστορικοί στη Βρετανία.

Επικεφαλής της εκστρατείας είναι η ιστορικός, συγγραφέας και παρουσιάστρια ιστορικών εκπομπών, Μπέτανι Χιουγκς.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Sunday Times, την ένθερμη υποστήριξή τους στο εγχείρημα έχουν εκφράσει, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον, ο θεατρικός συγγραφέας Τομ Στόπαρντ, ο συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, Κόλιν Ντέξτερ και η ηθοποιός Τζοάνα Λάμλεϊ.

«Όλοι τους δηλώνουν ευεργετημένοι από την εκμάθηση κλασικών γλωσσών στο σχολείο» αναφέρεται στο δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας.

«Με έκαναν αυτό που είμαι» δηλώνει ο Μπόρις Τζόνσον. «Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν είναι ότι υποχρεώθηκα να κάνω λατινικά από 11 χρόνων και αρχαία λατινικά από 12» λέει ο Κόλιν Ντέξτερ. Ο ίδιος δίδαξε αρχαία ελληνικά και λατινικά πριν γίνει επιτυχημένος συγγραφέας.

Η Μπέτανι Χιουγκς, η οποία έχει παρουσιάσει στη βρετανική τηλεόραση ντοκιμαντέρ για την αρχαία Σπάρτη, τον βασιλιά Μίνωα και την Ωραία Ελένη, επισημαίνει ότι υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για τις γλώσσες αυτές .

«Η ταινία 300 για τη μάχη των Θερμοπυλών έκανε εισπράξεις 72 εκατ. δολαρίων το πρώτο Σαββατοκύριακο της προβολής της. Η σειρά λατινικών βιβλίων Minimus με ήρωα έναν ποντικό, έχει πουλήσει 115.000 αντίτυπα. Κάθε βδομάδα λαμβάνω περισσότερα από 150 μηνύματα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο από ανθρώπους που μου γράφουν: “Αγαπούσα πάντοτε τις κλασικές γλώσσες. Που μπορώ να απευθυνθώ για να κάνω μαθήματα;”. Ξέρουμε ότι υπάρχει πολλή όρεξη» εξηγεί.

Η Βρετανίδα παρουσιάστρια και ιστορικός δημιούργησε μια ειδική ιστοσελίδα στη διεύθυνση http://www.classicsforall.com.

Τα σχολεία που θέλουν να συνεργαστούν με καθηγητές αρχαίων ελληνικών ή λατινικών μπορούν να αναζητήσουν εκεί το προσωπικό αλλά και κατάλληλα βιβλία.

Χορηγοί – λάτρεις των κλασικών σπουδών, έχουν ήδη ενισχύσει την εκστρατεία με 250.000 στερλίνες, ενώ στόχος είναι να συγκεντρώνεται το ποσό αυτό κάθε χρόνο.

Οι υπεύθυνοι της εκστρατείας φιλοδοξούν να εισάγουν τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά στην διδακτέα ύλη 100 δημόσιων σχολείων έως το 2020.

Αυτήν την εβδομάδα, σκοπεύουν να συναντηθούν με τον υπουργό Παιδείας Νικ Γκιμπ προκειμένου να τον πείσουν να συμπεριλάβει τη διδασκαλία των δυο γλωσσών στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της χώρας.

Σήμερα στη Βρετανία, μόνο στο 16% των δημόσιων σχολείων διδάσκεται μια από τις δυο γλώσσες.

Στα λεγόμενα «ανεξάρτητα» σχολεία, το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 70%.

Κάθε χρόνο συνταξιοδοτούνται 60 καθηγητές κλασικών γλωσσών, αλλά το υπουργείο Παιδείας προσλαμβάνει μόλις 27, δημιουργείται ένα κενό που είναι δύσκολο να καλυφθεί. Παράλληλα, οι γονείς που ζητούν να διδαχθούν τα παιδιά τους αρχαία ελληνικά ή λατινικά αυξάνονται διαρκώς.

Σύμφωνα με έρευνα που επικαλείται η Μπέτανι Χιουγκς, οι μαθητές που έχουν διδαχθεί κλασικές γλώσσες απορροφώνται πιο εύκολα στην ενήλικη ζωή τους, από την αγορά εργασίας.

Αμερικανική μελέτη έχει δείξει ότι οι μαθητές που διδάσκονται λατινικά παρουσιάζουν καλύτερες επιδόσεις στα αγγλικά, τα μαθηματικά, ενώ μαθαίνουν πιο εύκολα άλλες ξένες γλώσσες.

«Είναι τραγωδία, με την ελληνική έννοια του όρου, να στερούμε από τα παιδιά αυτή την ευκαιρία» αναφέρει στους Sunday Times η Χιουγκς.

Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2010/11/blog-post_1329.html#ixzz177saweeD



Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Τα σχολειά μας! του Φώτη Κόντογλου

«Τα σχολειά, αν βγάλει κανείς λίγα στη μπάντα, τάλλα όλο δουλεύουνε για να βγάλουνε λεβαντίνους, κι’ όχι Έλληνες, μ’ όλα τα ψευτοελληνικά εξωτερικά πασαλείμματα. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που διδάσκουνε τα παιδιά μας, κινήσανε από το χωριό, και πέσανε με τα μούτρα στα «μοντέρνα». Γινήκανε θεριακλήδες του μοντερνισμού. Ο νους κι’ ο λογισμός τους, μέρα-νύχτα, στριφογυρίζει στις μοντέρνες ανοησίες. Την Ελλάδα δεν θέλουνε μήδε να την ακούσουνε, την Ψωροκώσταινα! Δεν υπάρχει πιο αντιπαθητικό και πιο μικρόμυαλο πλάσμα από τον ξιπασμένο άνθρωπο, που αρνήθηκε το γάλα της μάνας του και ρεμπεύεται κι’ όλας γι’ αυτό το κατόρθωμα.

Λοιπόν από τέτοιους δασκάλους τι θα μάθουνε τα παιδιά μας, τα κακόμοιρα τα παιδιά μας; Θα μάθουνε πώς για να γίνει κανένας σπουδαίος και για να φαίνεται πως είναι έξυπνος, πρέπει να μην έχει τίποτα το Ελληνικό απάνω του. Ακόμη και το μόρτικο ύφος, που είναι σήμερα της μοντέρνας μόδας, πρέπει να είναι ξενικό, τεντιμποϊκό.

Είτε βιβλίο, είτε τραγούδι, είτε παιδικό θέαρτο, είτε χορός, είτε προσευχή, ολ΄ αν πρέπει να μην είναι Ελληνικά, για να είναι καλά για τους μαθητές των σχολειών μας………… Λοιπόν θαρρώ πως άνθρωπος που έχει έστω και μια στάλα ελληνικό αίμα μέσα στις φλέβες του ,ή και μονάχα λίγη φυσική ευαισθησία, θαρρώ, λοιπόν, πως δεν μπορεί ν’ αντέξει τέτοια παράσταση, τόση αηδία, τόση βλακεία, τόση ασυναρτησία,  ,ακαλαισθησία, προχειρότητα, χοντράδα, κακομοιριά κάθε λογής θα δει και θ’ ακούσει, που θα πάρει τα βουνά.

Posted in ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ | Σχολιάστε

Ο Διονύσης Σαββόπουλος μιλά για την ελληνική γλώσσα

Τα ελληνικά είναι τραγούδι.
Πρέπει να σας πω ότι δεν ήμουν πάντοτε υπέρ των τόνων.
Τούς θεωρούσα διακοσμητικά στολίδια, κατάλοιπα άλλων εποχών, που δεν χρειάζονται πια. Και καθώς δεν ήμουν ποτέ καλός στην ορθογραφία, το μονοτονικό με διευκόλυνε
Βέβαια, η γλώσσα χωρίς τόνους φάνταζε στα μάτια μου σαν σεληνιακό τοπίο, αλλά νόμιζα ότι αυτό ήταν μια προσωπική μου εντύπωση, θέμα συνήθειας. Ώσπου συνέβη το εξής:

Είχα βρεθεί για ένα διάστημα ν’ ακούω συστηματικά, καινούργια ανέκδοτα τραγούδια, επωνύμων και ανωνύμων, για λογαριασμό τής δισκογραφικής εταιρείας “ Λύρα”, προκειμένου αυτή να τα ηχογραφήσει ή να τα επιστρέψει στους συνθέτες.
Είναι δύσκολο ν’ απορρίπτεις και ακόμα δυσκολότερο να εξηγείς το γιατί. Όταν βέβαια το τραγούδι είναι τετριμμένο ή άτεχνο, η εξήγηση είναι εύκολη. Μού συνέβη όμως να δω τραγούδια όπου οι στίχοι δεν ήταν άσχημοι και η μουσική δεν ήταν τυχαία, επιπλέον ταίριαζε θεματικά και με τους στίχους. Κι όμως, το τραγούδι συνολικά δεν “ κύλαγε” όπως λέμε( οπότε το επιστρέφαμε στον ενδιαφερόμενο με διάφορες ασάφειες και υπεκφυγές.
Το πράγμα με απασχόλησε. Έφερνα στο μυαλό μου μεγάλες ωραίες επιτυχίες, παλιά τραγούδια (…) και τα συνέκρινα μ’ αυτά που απέρριπτα, ώσπου μετά από μήνες διεπίστωσα κάτι πολύ απλό: Όταν μια μουσική μετατρέπει συστηματικά τις μακρές συλλαβές σε βραχείες ή όταν ανεβάζει την φωνή εκεί όπου υπάρχει απλώς μια περισπωμένη, ενώ την κατεβάζει συστηματικά εκεί που υπάρχει ψιλή οξεία, όταν δηλαδή η μουσική κινείται αντίθετα -προσέξτε, αντίθετα όχι στο ρυθμό τού ποιήματος, αλλά αντίθετα στις αναλογίες τονισμού και αντίθετα στην ορθογραφία του- τότε όσο έξυπνη και να ‘ναι, κάνει το τραγούδι δυσκίνητο και ασθματικό.
Στα πετυχημένα τραγούδια δεν συμβαίνει αυτό. Βέβαια, όταν γράφει κανείς πάνω σ’ ένα ρυθμό ή σ’ ένα μουσικό δρόμο, πρέπει να ακολουθήσει τα καλούπια τους, οπότε θα υπάρχουν σημεία όπου αυτή η πείρα που περιέγραψα, δεν τηρείται.
Αυτό όμως θα συμβεί μόνον όταν δεν γίνεται αλλιώς. Και πάντα η βιασμένη λέξη θα τοποθετείται έτσι ώστε να προηγούνται και να έπονται επιτυχείς στιγμές, ώστε να μειώνεται η εντύπωση τής ατασθαλίας, η οποία έτσι συνδυασμένη ωφελεί, διότι το τραγούδι αλλιώς θα ήταν μηχανικό. Κάτι τέτοιο δεν το είχα προσέξει. Και ήταν η πρώτη φορά που αισθάνθηκα ότι οι τόνοι και τα πνεύματα ίσως να μην ήταν διακοσμήσεις, ίσως να είχαν λόγο.(…)
Μέσα στο στούντιο είχα και δύο εκπλήξεις. Να η πρώτη: Προσπαθώντας να ακούσω την διαφορά οξείας και περισπωμένης, διάβασα την φράση: “ Λυγά πάντα η γυναίκα”. Το “ πάντα” ακούγεται ψηλότερα από το “ λυγά” που παίρνει περισπωμένη. “ Λυγά πάντα η γυναίκα’ ακούγεται όμως περιέργως ψηλότερα κι από το “ γυναίκα”, που όμως παίρνει οξεία. Γιατί άραγε; Τηλεφώνησα σ’ έναν φίλο και έμαθα ότι η “ γυναίκα” οφείλει να παίρνει περισπωμένη, διότι είναι τής τρίτης κλίσεως, η οποία όμως καταργήθηκε, γι’ αυτό πήρε οξεία η “ γυναίκα”.
Να λοιπόν, που από άλλο σημείο ορμώμενος, αναγκάστηκα να συμφωνήσω ότι κακώς καταργήθηκε η τρίτη κλίση αφού στην φωνή μας εξακολουθεί να υπάρχει “ Λυγά πάντα η γυναίκα” λοιπόν και παίρνει και περισπωμένη. Η δεύτερη έκπληξη: Έδωσα σ’ έναν ανύποπτο νέο, που παρευρισκόταν στο στούντιο, να διαβάσει λίγες φράσεις. Εκεί μέσα είχα βάλει σκοπίμως την ίδια λέξη ως επίθετο και ως επίρρημα, διότι είχα πάντα την περιέργεια να διαπιστώσω αν προφέρουμε διαφορετικά το ωμέγα από το όμικρον. Ακούστε τις φράσεις:
Είν’ ακριβός αυτός ο αναπτήρας. Ας μην είν’ ωραίος, έχει την αξία του. Ναι, ακριβώς αυτό ήθελα να πω”. Ακουστικώς δεν παρατήρησα διαφορά. Έκοψα τις δύο λέξεις και τις κόλλησα την μία κατόπιν της άλλης. Ακούστε το!

“ Ακριβός… ακριβώς”.
Ελάχιστη διαφορά στο αυτί’ ο ηχολήπτης μόνον επέμενε ότι το δεύτερο είναι κάπως πιο φαρδύ. Ας το ξανακούσουμε:
“ Ακριβός… ακριβώς”.
Ασήμαντη διαφορά. Συνδέσαμε τότε τον παλμογράφο. Να το διάγραμμα του επιθέτου ακριβός, όπως προέκυψε, και να το πολύ πλουσιότερο τού επιρρήματος. Δεν είναι καταπληκτικό;
Όταν το είδα, τα μηχανήματα του στούντιο μού φάνηκαν σαν όργανα του παραμυθιού. Ο παλμογράφος μού φάνηκε σαν μια σκαπάνη που, κάτω από το έδαφος της καθημερινής ομιλίας, ανακαλύπτει αυτό που δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει, έστω μέσα σε χειμερία νάρκη, αυτό που συνειδητοποίησαν και προσπάθησαν να μνημειώσουν οι Αλεξανδρινοί δύο χιλιάδες χρόνια πριν.
Τίποτε δεν χάθηκε.
Όλα υπάρχουν.
Αρκεί να προσέξουμε αυτό το τραγούδι της καθημερινής ομιλίας που πηγαινοέρχεται συνεχώς ανάμεσά μας. Ακούστε πώς ηχούν οι τονισμοί. Ακούστε τα μακρά. Ακούστε την λαϊκή τραγουδίστρια πώς αποδίδει το ωμέγα ή την ψιλή οξεία (…).

Τέλος, ακούστε την θεία φωνή του Ανδρέα Εμπειρίκου, την παράξενη απαγγελία που κυνηγά την λάμψη της οξείας, τον πλούτο της διφθόγγου, τους τόνους και την ορθογραφία, σαν μουσικά σύμβολα μιάς φωνής που προϋπάρχει αδιάκοπα και οδηγεί το ποίημα.(…)
Δεν περιφρόνησα καμία άποψη και δεν κολάκευσα καμιά. Προσπάθησα να πω τρείς φορές τρείς αλήθειες.

Πρώτον: Τα ελληνικά είναι τραγούδι. Κανείς δεν σκέφτηκε ποτέ να απλοποιήσει ένα τραγούδι ή να το δει πρακτικά. Γιατί να δούμε λοιπόν τα ελληνικά, πρακτικά;

Δεύτερον: Όποιος σταθεί αλαζονικά απέναντι στα ρεφρέν που τον ψυχαγώγησαν διά βίου, στρέφεται εναντίον της προσωπικής του ιστορίας και πίστης. Τα ίδια μπορεί να πάθει ένας λαός με την γλώσσα. Ιδίως αν η γλώσσα του είναι τα ελληνικά.

Τρίτον: Τα ελληνικά ως τραγούδι είναι ανυπόφορα δύσκολα. Κανείς δεν τα βγάζει πέρα με τα ελληνικά. Απέναντι στα ελληνικά θα είμαστε πάντα φάλτσοι και αγράμματοι. Αλλά τί να γίνει; Σημασία έχει η συνείδηση ότι τα μιλάμε, όχι για να γίνουμε δεξιοτέχνες, αλλά για να γίνουμε άνθρωποι.

Ευχαριστώ.

Posted in ΓΛΩΣΣΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ | Σχολιάστε

Ρόμπερτ Ντάρντον: Ο θάνατος του βιβλίου αργεί ακόμη, Ο επί 40 χρόνια καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον και τώρα διευθυντής της Βιβλιοθήκης του Χάρβαρντ προβλέπει το μέλλον του έντυπου λόγου μπροστά στην επέλαση του ψηφιακού

– Στο τελευταίο σας βιβλίο γράφετε για το παρελθόν,το παρόν και το μέλλον του βιβλίου.Τι λέτε σε όσους υποστηρίζουν ότι έχει έρθει το τέλος της εποχής του έντυπου βιβλίου; Και τι θα γίνει με τα παραδοσιακά επαγγέλματα του βιβλίου; Θα εκλείψουν;

«Είναι παραπλανητικό να μιλάμε για “εποχή του βιβλίου”. Μπορεί τα μέσα επικοινωνίας να έχουν αλλάξει ριζικά και να παρακολουθούμε τα τελευταία 20 χρόνια αλλαγές τόσο σημαντικές όσο εκείνες που συνέβησαν με την έλευση της τυπογραφίας, αλλά είναι λάθος να πιστεύουμε ότι μπήκαμε σε μια ψηφιακή εποχή όπου το έντυπο βιβλίο θα πάψει να υφίσταται. Η ιστορία της επικοινωνίας μάς διδάσκει ότι το ένα μέσο δεν εκτοπίζει το άλλο, όπως η τηλεόραση δεν εκτόπισε το ραδιόφωνο. Μάλιστα συχνά τα παλαιά μέσα επικοινωνίας βελτιώνονται και ενισχύονται μέσα από τη σχέση τους με τα νέα.

Οι διάφορες συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων έχουν γίνει αντικείμενο μεγάλου ενδιαφέροντος, ειδικά τώρα που γίνονται όλο και πιο έξυπνες και εύχρηστες, και θα γίνονται όλο και πιο φτηνές. Η πορεία τους προδιαγράφεται ευοίωνη, αλλά σε αυτές διαβάζουμε τώρα κάτι λιγότερο από το 1% των βιβλίων που διαθέτουμε.

Αλλο παράδειγμα του πώς η σύγχρονη τεχνολογία προάγει το έντυπο βιβλίο είναι οι espresso book machines, εντυπωσιακές μηχανές από τεχνολογική άποψη, που δίνουν πρόσβαση σε μια ηλεκτρονική βάση ψηφιοποιημένων βιβλίων και μπορεί ο πελάτης να “κατεβάσει” όποιο βιβλίο θέλει, να τυπώσει και να βιβλιοδετήσει σε λιγότερο από τέσσερα λεπτά, με κόστος περίπου οκτώ δολάρια και σε ποιότητα εκπληκτική. Καταργώντας τα έξοδα μεταφοράς, διανομής και αποθήκευσης, δίνουν νέα ζωή στο βιβλίο. Στο μέλλον η ψηφιακή επικοινωνία θα είναι κυρίαρχη, αλλά αργεί ακόμη ο θάνατος του βιβλίου».

– Κατάγεστε από οικογένεια δημοσιογράφων.Η έντυπη δημοσιογραφία είναι περισσότερο ευάλωτη απέναντι στα ψηφιακά μέσα από ό,τι άλλα είδη του έντυπου λόγου;

«Η έντυπη δημοσιογραφία είναι πράγματι η περισσότερο εκτεθειμένη καθώς διερχόμαστε αυτή την αλλαγή. Και αυτό διότι οι διαφημίσεις, που αποτελούν το βασικό έσοδο του Τύπου, στο Ιnternet έχουν ευρύτερη απήχηση και κοστίζουν φτηνότερα». – Εχετε ζητήσει από τις αμερικανικές βιβλιοθήκες να μην πετούν τις εφημερίδες μετά την ψηφιοποίησή τους αλλά να τις φυλάσσουν και σε χαρτί. Για ποιον λόγο; Τι γίνεται με το υλικό που δημιουργήθηκε και υπάρχει μόνο σε ψηφιακή μορφή (e-mail,βάσεις δεδομένων κτλ.);

«Το χαρτί των εφημερίδων είναι ιδιαίτερα εύθραυστο, το μικροφίλμ που τις διατηρούσαμε ως τώρα αλλοιώνεται με τα χρόνια και όσον αφορά την ψηφιοποιημένη τους μορφή εκεί αντιμετωπίζουμε το ζήτημα που έχουμε και με τα εξαρχής ψηφιακά κείμενα: το πρόβλημα της διατήρησης του ψηφιακού υλικού. Μπορούμε να τα διατηρήσουμε βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, αλλά δεν έχυομε λύσει οριστικά το πρόβλημα. Στο Χάρβαρντ έχουμε ένα μεγάλο κέντρο διατήρησης ψηφιακού υλικού, όπου κάνουμε διαρκώς ηλεκτρονικούς ελέγχους σε ψηφιακά αρχεία ώστε να διαπιστωθούν τυχόν αλλοιώσεις, τα μετατρέπουμε από μία μορφή σε άλλη (π.χ., τα ηλεκτρονικά αρχεία τα μεταφέρουμε σε μαγνητική ταινία), τα φυλάσσουμε σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες και φροντίζουμε κάθε φορά που τα τεχνολογικά μέσα και το λογισμικό αλλάζει να μετατρέπουμε τα παλιά αρχεία σε νέες συμβατές μορφές. Το ψηφιακό υλικό όμως είναι πολύ ευάλωτο. Και μετά είναι τα metadata, όλα τα βιβλιογραφικά στοιχεία που χρειαζόμαστε για να εντοπίσουμε ένα κείμενο στον κυβερνοχώρο. Αυτά αλλάζουν συνεχώς και πρέπει να τα ανανεώνουμε αδιαλείπτως. Φανταστείτε τι πονοκέφαλος είναι αυτός για τις βιβλιοθήκες».

– Εχετε μελετήσει εκτενώς την περίοδο του Διαφωτισμού.Η σημερινή κοινωνία της πληροφορίας έχει ομοιότητες με εκείνη την περίοδο; Είναι μήπως η Wikipedia σήμερα το αντίστοιχο της «Εγκυκλοπαίδειας» του Διαφωτισμού;

«Σε ό,τι αφορά την επικοινωνία, στην περίοδο του Διαφωτισμού όλα τα θεσμοθετημένα μέσα και φορείς επικοινωνίας μονοπωλούνταν, υπήρχαν γραφειοκρατία και λογοκρισία, αλλά ταυτόχρονα πολιορκούνταν και από άτομα που λειτουργούσαν έξω από το σύστημα. Σε ό,τι όμως αφορά το ιδεώδες του Διαφωτισμού, την “Πολιτεία των γραμμάτων” που είναι ανοιχτή για όλους, που δεν γνωρίζει εθνικά ή άλλα όρια και που δεν αστυνομεύεται, ένας κόσμος ισότητας όπου μπορεί ο καθένας να αποδείξει την αξία του ως συγγραφέας αλλά και να συμμετάσχει ως αναγνώστης, αυτό πιστεύω ότι είναι ζωντανό σήμερα. Και ενισχύεται μέσα από την προσπάθεια να κάνουμε το βιβλίο, με τα νέα μέσα, προσιτό σε όλους.

Οσο για τη Wikipedia, αντιστοιχεί στην “Εγκυκλοπαίδεια” επί της αρχής. Και εκείνη είχε γραφεί από μια πολυπληθή ομάδα ανθρώπων με σκοπό τον εκδημοκρατισμό της γνώσης. Με τη Wikipedia ο εκδημοκρατισμός αυτός επιτυγχάνεται σε μεγαλύτερη κλίμακα, με τη διαφορά όμως ότι, ενώ η “Εγκυκλοπαίδεια” ήταν ένα όπλο ενάντια στην προκατάληψη και ασκούσε κριτική σε ισχύουσες αξίες, η Wikipedia είναι ουδέτερη, δεν έχει αυτόν τον ρόλο».

– Εχετε κάποια συσκευή ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων;

«Οχι, θα έπρεπε να έχω, αλλά με τόση δουλειά στη Βιβλιοθήκη του Χάρβαρντ δεν μου μένει χρόνος για νέα μυστήρια».

– Υπάρχουν ακόμη μυστήρια στον κόσμο του βιβλίου;

«Οταν ξεκίνησα τις έρευνές μου σε αυτόν τον χώρο, η ιστορία του βιβλίου δεν υπήρχε καν ως πεδίο μελέτης. Είμαστε ακόμη στην αρχή. Οι πηγές για την ιστορία του βιβλίου είναι ανεξάντλητες και βρίσκονται παντού. Ανακαλύπτουμε διαρκώς νέες. Είναι ένα πεδίο συναρπαστικό, στην ανάπτυξη του οποίου τα ψηφιακά μέσα και το Ιnternet έχουν συμβάλει πολύ. Οι φοιτητές μου, που έχουν περάσει τη ζωή τους μπροστά στην οθόνη, βρίσκουν πλέον συναρπαστικό το βιβλίο για να το διαβάσουν και να το μελετήσουν».

Ο ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

– Τι γνώμη έχετε για τις σημερινές μαζικές ψηφιακές βιβλιοθήκες,όπως το Google Βook Search; Εχετε εκφράσει επιφυλάξεις.

«Το κέρδος από αυτές τις ψηφιακές βιβλιοθήκες είναι μεγάλο. Στην περίπτωση της Google η ιδέα είναι συναρπαστική και συντελεί στον εκδημοκρατισμό της γνώσης. Κάθε απομακρυσμένο σχολείο που δεν είχε καν βιβλιοθήκη θα έχει ξαφνικά πρόσβαση σε εκατομμύρια εκδόσεις. Είναι εντυπωσιακό. Η ανησυχία μου όμως είναι ότι παράλληλα εμπορευματοποιούμε τη γνώση γιατί η Google αποσκοπεί σε κάποιο κέρδος από αυτή τη δραστηριότητα. Και ο κίνδυνος είναι ότι αυτό το εμπόρευμα θα βρίσκεται στα χέρια ενός μονοπωλίου, μιας εταιρείας πολύ ισχυρής, χωρίς σοβαρούς ανταγωνιστές. Θα πρέπει να λάβουμε μέτρα ώστε να απομακρύνουμε αυτόν τον κίνδυνο. Εχω αναλάβει την πρωτοβουλία για την ίδρυση στις ΗΠΑ μιας Εθνικής Ψηφιακής Βιβλιοθήκης, η οποία μπορεί να γίνει και διεθνής αν τη συνδέσουμε με ευρωπαϊκές και άλλες βιβλιοθήκες. Το ψηφιοποιημένο υλικό της Google θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας τέτοιας βιβλιοθήκης, η συνεργασία δεν είναι αδύνατη, αν και η Google δεν έχει δείξει να σκέπτεται να παραχωρήσει το υλικό που έχει ψηφιοποιήσει σε μια βιβλιοθήκη που μπορεί να το συντηρήσει και να το προσφέρει δωρεάν στον υπόλοιπο κόσμο».

Το τελευταίο βιβλίο τού Robert Darnton έχει τίτλο «Τhe case of books: Ρast, present and future»

Posted in ΒΙΒΛΙΟ, ΓΛΩΣΣΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ | Σχολιάστε

Στο «φως» το ανάκτορο του Οδυσσέα στην Ιθάκη;

Μπροστά σε μια από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις των τελευταίων δεκαετιών εκτιμούν ότι βρίσκονται δύο Έλληνες αρχαιολόγοι από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, οι οποίοι τα τελευταία 16 χρόνια ανασκάπτουν την περιοχή Αγ. Αθανάσιος στην Ιθάκη.

«Σύμφωνα με τα έως σήμερα στοιχεία, κινητά και ακίνητα, που είναι ιδιαίτερα σοβαρά, και με κάθε επιστημονική επιφύλαξη, πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά στο Ανάκτορο του Οδυσσέα και της Πηνελόπης, το μόνο από τα Ανάκτορα των Ομηρικών Επών, που δεν έχει ανακαλυφθεί», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Αρχαιολογίας, Θανάσης Παπαδόπουλος, ο οποίος μαζί με τη συζυγό του, Λίτσα Κοντορλή, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων παρουσίασαν στις 20 Αυγούστου την επιστημονική τους ανακάλυψη.

Πρόκειται για ένα μέγαρο τριών επιπέδων με κλιμακοστάσιο λαξευμένο στον βράχο και μέσα σε αυτό υπολείμματα μυκηναϊκής κεραμικής. Ένα ακόμα σημαντικό εύρημα είναι μια κρήνη, που τοποθετείται στον 13ο αιώνα π.Χ, περίοδο κατά την οποία έζησε ο Οδυσσέας. Αντίστοιχες κρήνες ήρθαν στο φως στην Ακρόπολη των Μυκηνών και την Τίρυνθα.

«Πιστεύουμε ότι με τα ευρήματα, που έχουμε, τεκμηριώνουμε με επιστημονικό τρόπο την παράδοση, που αναφέρεται από τον Όμηρο και οι περιγραφές που γίνονται ταιριάζουν, παρά τις καταστροφές που έχουν υποστεί, γιατί πρώτον, η περιοχή κατοικήθηκε και χάθηκαν πολύτιμα στοιχεία και δευτερευόντως επειδή ο χώρος ήταν άφρακτος με αποτέλεσμα περίεργοι περιπατητές να εισβάλλουν σε αυτόν καθημερινά».

Ο κ. Παπαδόπουλος ζητεί την φροντίδα της Πολιτείας και του Υπουργείου Πολιτισμού, προκειμένου να συνεχισθεί η ανασκαφή, αλλά να γίνει και η περίφραξη του χώρου. Από την πλευρά του Υπουργείου Πολιτισμού δεν διατυπώθηκε σχόλιο για το θέμα.

Σημειώνεται ότι πριν από τέσσερα χρόνια, τον Νοέμβριο του 2006, ήρθε στο φώς ένα σημαντικό εύρημα από την Ιθάκη. Επρόκειτο για πινακίδα, στην οποία γίνεται αναφορά σε ένα από τα επεισόδια της Οδύσσειας. Το εύρημα παρουσιάστηκε σε γερμανικό έγκριτο αρχαιολογικό έντυπο (ΚΑDMOS). Πρόκειται για την απεικόνιση πλοίου με τον Οδυσσέα, δεμένο στο κατάρτι, και τερατόμορφα σχέδια, μια τρίαινα και σημάδια γραφής Γραμμικής Α. Την επιστημονική δημοσίευση συνυπογράφουν δύο Έλληνες αρχαιολόγοι με τον ειδικό σε θέματα επιγραφικής Βρετανό Τζ. Οουενς.

Η περιοχή Αγ. Αθανασίου, στην οποία γίνονται ανασκαφές είναι έκτασης 25 στρεμμάτων και είναι απαλλοτριωμένη με απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Προσφάτως, μάλιστα, το Νομαρχιακό Συμβούλιο Ιθάκης ενέκρινε για το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων χρηματοδότηση 115.000 ευρώ, προκειμένου να συνεχισθεί η αρχαιολογική έρευνα.

Ο επί εικοσαετίας πρώην δήμαρχος Ιθάκης, Σπύρος Αρσένης, δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ότι «πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις για την ελληνική, και όχι μόνον, αρχαιολογία, καθώς ο Οδυσσέας αποτελεί εμβληματική μορφή για την παγκόσμια κοινότητα, τα μέλη της οποίας τον γνωρίζουν από τα μαθητικά τους χρόνια».

Posted in ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ, Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Αρχαία ελληνικά σε βρετανικά δημοτικά σχολεία

Σε βρετανικά δημόσια δημοτικά σχολεία θα διδάσκονται από τον Σεπτέμβριο τα αρχαία ελληνικά. Η απόφαση ελήφθη ύστερα από πρωτοβουλία οργάνωσης για τη διδασκαλία των κλασικών και αφορά, σε πρώτη φάση, 13 σχολεία στην περιοχή Οξφορντσιρ.

Ο βρετανικός Τύπος με χαρά ανακοινώνει ότι οι μαθητές «θα διδάσκονται τη μητρική γλώσσα του Αρχιμήδη και του Ηρόδοτου».

Η Λόρνα Ρόμπινσον, διευθύντρια του προγράμματος «Ιρις», που προώθησε αρμοδίως την ιδέα, είναι πεπεισμένη ότι η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών θα έχει σημαντικά ευεργετήματα για τους μαθητές. «Ο κόσμος μπορεί να τρομάζει στην ιδέα της εκμάθησης μιας γλώσσας που έχει διαφορετικό αλφάβητο και να αντιμετωπίζει το θέμα ως πρόβλημα. Ομως από την εμπειρία μας γνωρίζουμε ότι ενώ (η διδασκαλία) πράγματι προσθέτει μια επιπλέον διάσταση στη μάθηση, τελικά ο κόσμος προσαρμόζεται πολύ γρήγορα και αρχίζει να το ευχαριστιέται όταν εξοικειωθεί».

Οι μαθητές, σε τρία δημόσια δημοτικά αρχικά και άλλα δέκα λίγο αργότερα, θα διδάσκονται την αλφάβητο, γραμματική και λεξιλόγιο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας αλλά και στοιχεία πολιτισμού όπως η γέννηση και η εξέλιξη των Ολυμπιακών Αγώνων και οι κωμωδίες του Αριστοφάνη.

Η διευθύντρια ενός δημοτικού σχολείου στο Οξφορντσιρ είπε χαρακτηριστικά στην Daily Telegraph ότι η προγενέστερη εισαγωγή των λατινικών πήγε καλά οπότε δέχτηκαν θετικά και τα αρχαία ελληνικά. «Τα παιδιά αντιλαμβάνονται καλύτερα τη γλώσσα, αναγνωρίζουν τη σχέση μεταξύ των γλωσσών και το διασκεδάζουν», είπε η Σου Γουίτζερι. Η Ρόμπινσον θεωρεί τα αρχαία ελληνικά «θαυμάσια γλώσσα, γεμάτη όμορφες λέξεις και συναρπαστικά νοήματα», ενώ ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Χάρι Μάουντ γράφει στο blog του: «Είναι θαυμάσια είδηση ότι τα αρχαία ελληνικά θα διδάσκονται στο δημοτικό. Θα βελτιώσουν τις δεξιότητες των παιδιών στην αγγλική γραμματική και θα τα εισαγάγουν στον ελληνικό πολιτισμό – το λίκνο του δυτικού πολιτισμού».

Πηγή: Της ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ, Ελευθεροτυπία 31/07/2010

Posted in ΓΛΩΣΣΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ | Σχολιάστε

ΗΠΑ: Ένα εκατομμύριο παιδιά λαμβάνουν αντιψυχωσικά

Όπως υποστηρίζει Καναδή γιατρός το συγκεκριμένο γεγονός είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την οικονομική κρίση.

Τον Ιούλιο, η εφημερίδα Washington Post σημείωνε ότι οι αμερικανικές επιχειρήσεις αποθησαυρίζουν ποσά-ρεκόρ, συνολικά 1,8 τρισ. δολάρια, περιμένοντας επενδυτικές ευκαιρίες. Την ίδια στιγμή, καταγραφόταν ότι αριθμός-ρεκόρ παιδιών στην Αμερική λαμβάνουν με συνταγή ψυχιατρικά φάρμακα, ακόμη και σε πολύ τρυφερές ηλικίες. Τα δύο γεγονότα, υποστηρίζει σε άρθρο της η Σούζαν Ρόζενταλ, Καναδή γιατρός, συγγραφέας και μαχητική σοσιαλίστρια, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.

Η τάξη των επιχειρηματιών -γράφει η Ρόζενταλ- έκλεψε τα τρισεκατομμύριά της εκμεταλλευόμενη εργαζόμενους στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό, πληρώνοντας λιγότερο από όσο αξίζει η εργασία τους, απολύοντας χιλιάδες κι αναγκάζοντας τους υπόλοιπους να δουλεύουν πολύ σκληρότερα για πολύ λιγότερα. Και τώρα, κλέβει κι από τα παιδιά τους.

Η εκμετάλλευση και η ανέχεια προκαλούν εξάντληση, κατάθλιψη, οργή, άγχος και μια αίσθηση ότι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα στους γονείς. Περίπου 15 εκατομμύρια παιδιά στην Αμερική, το ένα στα πέντε, ζει με ένα γονέα που υπέστη κρίση κατάθλιψης το 2009. Τα παιδιά αντιδρούν στη γονεϊκή συμπεριφορά με δικά τους συμπτώματα και συμπεριφορές. Όσο μεγαλύτερος ο πόνος του γονιού, τόσο μεγαλύτερος ο πόνος του παιδιού.

Σε αυτά τα παιδιά γιατροί κρεμούν ταμπέλες με ψυχιατρικές διαταραχές και τους δίνουν φάρμακα ώστε να «συμμορφώνονται». Τους κλέβουν την υγεία τους και κάθε ελπίδα βελτίωσης της ζωής τους, τονίζει η Ρόζενταλ.

Επί δεκαετίες, ερευνητές όπως οι Πίτερ και Τζίντζερ Μπρέγκιν τεκμηρίωναν την σοκαριστική έκταση της πραγματικότητας ότι στα παιδιά στην Αμερική χορηγούνται διεγερτικά και αντικαταθλιπτικά. Τώρα, χάρη στην δύναμη του marketing των φαρμακευτικών εταιριών, τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα λαμβάνουν ισχυρά αντιψυχωσικά.

Στους ενήλικες, αυτές οι τοξικές χημικές συνθέσεις αυξάνουν τον κίνδυνο να υποστούν εγκεφαλικά, να εμφανίσουν καρδιολογικά προβλήματα, παχυσαρκία και διαβήτη, δημιουργούν αυτοκτονικές τάσεις, ενώ αυξάνουν τον κίνδυνο για βλάβες στο νευρικό σύστημα, μολύνσεις, ξαφνικό θάνατο και επιληπτικές κρίσεις. Οι συνέπειες στα παιδιά είναι άγνωστες.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, η FDA (U.S. Federal Drug & Food Administration, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ελέγχου Φαρμάκων & Τροφίμων των ΗΠΑ) σε έκθεσή της διαπίστωνε ότι η συνταγογράφηση αντιψυχωσικών σε παιδιά 0-17 ετών αυξήθηκε 22% τα προηγούμενα πέντε χρόνια. Η FDA ερεύνησε έξι αντιψυχωσικά φάρμακα: τα Seroquel (quetiapine), Zyprexa (olanzapine), Risperdal (risperidone), Abilify (aripiprazole), Geodon (ziprasidone), και Invega (paliperidone). Το 2008, από τις 32 εκατ. συνταγές αυτών των φαρμάκων, οι 4,8 εκατ. αφορούσαν παιδιά (15% του συνόλου).

Την ίδια χρονιά, ένα εκατομμύριο παιδιά έλαβαν με συνταγή αντιψυχωσικά (?19% του συνόλου των 5,5 εκατ. ατόμων). Οι αριθμοί ανά ηλικιακή ομάδα: 1.770 παιδιά ηλικίας 0-2 ετών, 64.664 παιδιά ηλικίας 3-6 ετών, 414.451 παιδιά ηλικίας 7-12 ετών και 540.760 παιδιά ηλικίας 13-17 ετών.

Οι διαγνώσεις για τα βρέφη 0-2 ετών περιλάμβαναν όρους όπως Διαταραχή Έλλειψης Προσοχής, Ψυχικά/Συμπεριφορικά Προβλήματα, Άλλες Ψυχικές Διαταραχές, Συμπεριφορικά Προβλήματα και Κατάλοιπη Σχιζοφρένεια–η τελευταία διάγνωση συνήθως γίνεται στη βάση «παράδοξων πεποιθήσεων και ασυνήθιστων αντιληπτικών εμπειριών».

Ίσως όμως, τονίζει η Ρόζενταλ, μια πιο ακριβής διάγνωση για τα συμπτώματα αυτών των παιδιών θα ήταν «γονεϊκή κατάθλιψη λόγω της ανυπαρξίας κοινωνικής πολιτικής».

Πρόσφατη έρευνα του Urban Institute έδειξε ότι το 7% των βρεφών ηλικίας 9 μηνών ζουν με μητέρες που ψυχολογικά προβλήματα και το 41% με μητέρες που πάσχουν από κάποιας μορφής κατάθλιψη. Τα ποσοστά είναι ακόμα υψηλότερα μεταξύ των οικογενειών που ζουν στη φτώχεια, στις οποίες είναι επίσης πιθανότερο να εκδηλώνονται κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας.

«Μόνο ένα άρρωστο κοινωνικό σύστημα -καταλήγει η Ρόζενταλ- θα ευνοούσε τον πλουτισμό ολίγων δια της κλοπής των ζωών και των ελπίδων των πολλών».

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ | Σχολιάστε